tag:blogger.com,1999:blog-75332216610568169642012-02-16T19:17:20.907-08:00සතුට,දුක,සිනහා,කදුළු පිරුනු මගේ ජීවන ගමන...දසුන් මධුසංඛ වානගුරුhttp://www.blogger.com/profile/15344353471932244614noreply@blogger.comBlogger341100tag:blogger.com,1999:blog-7533221661056816964.post-69208268920469380982011-09-24T20:50:00.000-07:002011-09-24T20:52:24.205-07:00මේ පොත් කාරයෝ වශියක්වත් කරලද මන්ද යන්නමයිනේ හිතෙන්නේ.කෝම කෝම හරි කොච්චර වැඩ තිබුනත් සතියක් ඇතුලත දෙපාරක් ගියා පොත් ගන්න.ඇයි අප්පා පලවෙනි දවසේ හිදෙනකම් අරන් එලියට එනකොට පොඩි පොඩි කුටිවලට ගියහම පපුව දැවිල්ල ගත්තා.මොකද ආසම පොත් මෙන්න තියනවා.කෝම කෝම හරි මම දැඩි තිරනයක් ගත්තා තව දවසක එන්න ඕනේ කියලා.ඒ නිසා ඊයේ අයිත් දෙවෙනි පාරට සේන්දු උනා වේයා වගේ.<br />ඔක්කොටම වඩා එපාවෙන දේ තමයි තනියෙන් යන එක.ඒත් කමක් නැහැ එතකොට නිදහසේ බලලා පොත් ගන්න පුලුවන්.ඔන්න ඉතින් ගියා කියමුකෝ පොත් ගන්න.පලවෙනි දවසේ ලොකු බිලක් දාපු නිසා හිතන්ගියෙ පොඩි බිලක් දාගන්න.අවශයම පොත් දෙක තුනක් ගන්න.ඔන්න මම කෝම හරි ගත්තා ආස හිතුන පොත්..<br /><br /><div style="text-align: center;">&nbsp;1.<b>මහ රජ ගැමුණු-ජයන්ත චන්ද්‍රසිරිගේ&nbsp;</b></div><div style="text-align: center;">[දුටු ගැමුණු රජ කතාව තමයි මේ.බොහොම ලස්සනට දෙබස් සහිතව ලියලා තියනවා.චිත්‍රපටයේ තිර පිටපත...නියමයි..]</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-T_f9IsVv4dg/Tn6g8bCJ86I/AAAAAAAAAys/q3xeyTf38Jo/s1600/DSC00602.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://2.bp.blogspot.com/-T_f9IsVv4dg/Tn6g8bCJ86I/AAAAAAAAAys/q3xeyTf38Jo/s320/DSC00602.JPG" width="240" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><b>2.චාවේස් - අචල උපේන්ද්‍ර</b><br />[වෙනිසියුලානු ජනාධිපති හියුගොස් චාවෙස් ගේ චරිතප්‍රදන.මම බොහොම ගරු කරන චරිත කිහිපයෙන් එකක් නිසා මට ඔනේම උනා මගේ චරිතප්‍රදන පොත් එකතුවට මේ පොතත් එකතු කර ගන්න.<br /><br /><div class="" style="clear: both; text-align: center;">&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-p_caZlnzmxQ/Tn6hIyXLnoI/AAAAAAAAAyw/xutAzSEqcB4/s1600/DSC00603.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://2.bp.blogspot.com/-p_caZlnzmxQ/Tn6hIyXLnoI/AAAAAAAAAyw/xutAzSEqcB4/s320/DSC00603.JPG" width="240" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><b>3.සමාජවාදය මිනිසා සහ වෙනත් රචනා-චේ ග්වේරා</b><br />[මේකනම් මම හොයපුම පොතක්.චේ ලියපු පොතක් හොය හොයමයි හිටියේ.සමාජවාදය ගැන මම වැඩියෙන්ම ගරුකරන පුද්ගලයා ලියපු පොතක්.]<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><a href="http://3.bp.blogspot.com/-xp-K32No8wo/Tn6hXPaq05I/AAAAAAAAAy0/K-aFz9T12hs/s1600/DSC00604.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://3.bp.blogspot.com/-xp-K32No8wo/Tn6hXPaq05I/AAAAAAAAAy0/K-aFz9T12hs/s320/DSC00604.JPG" width="240" /></a><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><b>4.බොලීවියාවේ මතක සටහන්-තිසර චාමර</b><br />[මේකත් ජනප්‍රිය පොතක්.චේ බොලිවියාවේ සටන් කරත්දි ඔහුගේ දිනපොත තමයි මේ]<br /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-KFKoEA66i4k/Tn6hnKXCWPI/AAAAAAAAAy4/PPcquSuNTGw/s1600/DSC00605.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://4.bp.blogspot.com/-KFKoEA66i4k/Tn6hnKXCWPI/AAAAAAAAAy4/PPcquSuNTGw/s320/DSC00605.JPG" width="240" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><b><br /></b></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><b>5.කැස්ත්‍රෝගේ දේශය-සුසන්ත කොඩි තුවක්කු</b><br />[කිව්බාව ගැනැ සදහන් වෙන වැදගත් පොතක්]<br /><div><br /></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-EDKQTfS_0rE/Tn6hwxddQeI/AAAAAAAAAy8/A_Ui8_fw7mw/s1600/DSC00606.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://4.bp.blogspot.com/-EDKQTfS_0rE/Tn6hwxddQeI/AAAAAAAAAy8/A_Ui8_fw7mw/s320/DSC00606.JPG" width="240" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><b>6.ලොව හෙල්ලූ මහා පා ගමන-ආරියරත්න දොඹගහ වත්ත.</b><br />[චීන නායක මා වෝ සේතුන් මෙහෙයවු මහා පා ගමන ගිය හැටි තම්යි මේකේ තියෙන්නේ.]<br /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-zV11BUMoTGY/Tn6h8hFt0mI/AAAAAAAAAzA/AjLdbiS9rdI/s1600/DSC00607.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://3.bp.blogspot.com/-zV11BUMoTGY/Tn6h8hFt0mI/AAAAAAAAAzA/AjLdbiS9rdI/s320/DSC00607.JPG" width="240" /></a></div><br />* ආ තව කතාවක් කියන්න තියෙනවා තව පොඩි පොත් වගයක් ගත්තා....:)<br />මාස්ටර් ගයිඩ් එක පැත්තෙනුයි,පොඩි සුරංගනා කතා පොත් තියෙන කඩේකිනුයි.....ඒවා මෙතන දාන්න බැහැ අප්පා...:) ලැජ්ජයි..<br /><br />* තව එකක් අම්මා යකකොට කිව්වා රිබන් එම්බ්‍රොයිඩර් පොතක් ගේන්න කියලා.හැම තැනම හෙව්වා &nbsp;කොහෙද ඉතින් හොයාගන්න නැහැ.ඒකට අම්මා පොඩ්ඩක් හරි නැහැ.ඉතින් මං මවන්න ඈ...<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-87TvUDiNatk/Tn6iM-Ew0UI/AAAAAAAAAzE/km9eQ_N9O14/s1600/DSC00608.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://1.bp.blogspot.com/-87TvUDiNatk/Tn6iM-Ew0UI/AAAAAAAAAzE/km9eQ_N9O14/s320/DSC00608.JPG" width="320" /></a></div><br /><b><br /></b><br /><b>අතුරු කතා</b><br />1. අපේ අම්මා මං ගෙදරට ඇවිත් පොත් ටික දිග අරිත්දි කියනවා ''පුදුමයි උඹව සුදු වෑන් එකකින් &nbsp;ඉස්සුවෙ නැත්තෙලු'' ඇයි ඉතින් ඔක්කොම රතු පොත්නේ..:)<br /><br />2. හැම පොත් සාප්පුවකම ගුරු ගීතයයි,අම්මා යි වැහි වැහැලා.එක එක ප්‍රකාශකයෝ පිට කවරේ වෙනස් කර කර ඒකම ගහලා.පිටකවරේ වෙනස් උනාට කමක් නැහැ ඇතුල වෙනස් නොකර.<br /><br />3. පොත් කඩවලට වඩා අඩියෙන් අඩිය කෑම බීම කඩ අනේ අම්මපා උනුත් හොද බිස්නස් එකක.<br /><br />ඔන්න ඔහොම තමයි මගේ දෙවෙනි පොත් සවාරිය ඉවර උනේ..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7533221661056816964-6920826892046938098?l=jeewanamagadigee.blogspot.com' alt='' /></div>දසුන් මධුසංඛ වානගුරුhttp://www.blogger.com/profile/15344353471932244614noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-7533221661056816964.post-53755118103825576652011-09-22T07:10:00.000-07:002011-09-22T07:10:24.321-07:00''මම බොහොම ලස්සනට මගේ ජීවිතේ ගොඩනගාගෙන හුගාක සතුටින් ජීවත් උනා.නමුත් මගේ සුන්දර ලෝකෙට එක පාරට මහා කුණාටුවක් හැමුවේ මංවත් නොසිතූ මොහොතකයි.කොටින්ම එක දිනයකින් මගේ ජීවිතේ සම්පූර්ණයෙන්ම කනපිට හැරුනා.හුගාක් ආසාවෙන් එකතුකරගත්ත හැමදේම එකපාරටම සුනු විසුනු වෙලා ගියා වගෙයි මට දැනුනේ..''<br /><br />''මම හුගාක් අසරන උනා.හැඩි දැඩි පිරිමියෙක් උනත් එක මොහොතකින් ආත්මය පාලාගිය හිස් ශරීරයක් කරන්න කොයි තරම් ලේසිද කියලා මට හිතුනා.<br />අසරණවෙලා කර කියාගන්න දෙයක් නැතුව උන්මත්තකයෙක් වගේ හිටපු මට එකවරම දෙයක් මතකෙට ආවා..''<br /><br />මං නැගිට්ටනම් හරිනේ.තාම නිදන් ඉන්න නිසානේ මෙහෙම විකාර හීන පේනනේ.නැගිටිනකොටම අරයගෙන් මැසේජ් එකක්.. ''ගුඩ් මෝර්නින්ග් මගේ පනට''.අම්මපා මේ වෙලාවට තමයි හිතෙන්නේ අල්ලලා ඉඹගෙන ඉඹගෙන යන්න..:) ආයිත්නම් නිදාගන්නෙම නැහැ සත්තයි....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7533221661056816964-5375511810382557665?l=jeewanamagadigee.blogspot.com' alt='' /></div>දසුන් මධුසංඛ වානගුරුhttp://www.blogger.com/profile/15344353471932244614noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-7533221661056816964.post-15708213532805581502011-09-19T19:54:00.000-07:002011-09-19T19:54:09.128-07:00<span class="Apple-style-span" style="background-color: #eeeecc; color: #003366; font-family: Trebuchet, 'Trebuchet MS', Arial, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px;">පහුගිය දවස් වල තිබ්බ කොළඹ ජාත්‍යන්තර පොත් ප්‍රදර්ශනයට මමත් ගියා.පොත් ගොඩකුත් ගත්තා.පහුගිය දවස්වල වැඩ කටයුතු අධික වෙලා තිබ්බ නිසා ඒ ගැන විස්තරයක්වත් දාන්න බැරිවුනා. මේ තමයි මම ගෙනාපු පොත් ටික........තවත් ගන්නනම් පොත් ගොඩක් තිබ්බා.....එත් ඉතින් ආර්ථිකේ පොඩ්ඩක් අවුල්......කොහොම උනත් ගොඩක් වටින පොත් ගොඩක් මගේ කරගන්න ලැබුන එකට සතුටුයි.<br /><br /><br /><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5389327359448910482" src="http://1.bp.blogspot.com/_l8S2zVO04Vo/Ssq8rfY_CpI/AAAAAAAAAWE/ocedI4kT8SY/s400/DSC00349.jpg" style="border-bottom-color: rgb(238, 238, 204); border-bottom-style: solid; border-bottom-width: 1px; border-left-color: rgb(238, 238, 204); border-left-style: solid; border-left-width: 1px; border-right-color: rgb(238, 238, 204); border-right-style: solid; border-right-width: 1px; border-top-color: rgb(238, 238, 204); border-top-style: solid; border-top-width: 1px; display: block; height: 393px; margin-bottom: 10px; margin-left: auto; margin-right: auto; margin-top: 0px; padding-bottom: 4px; padding-left: 4px; padding-right: 4px; padding-top: 4px; text-align: center; width: 400px;" /><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5389327392945993266" src="http://1.bp.blogspot.com/_l8S2zVO04Vo/Ssq8tcLT9jI/AAAAAAAAAWk/596FNOJmPps/s400/DSC00347.jpg" style="border-bottom-color: rgb(238, 238, 204); border-bottom-style: solid; border-bottom-width: 1px; border-left-color: rgb(238, 238, 204); border-left-style: solid; border-left-width: 1px; border-right-color: rgb(238, 238, 204); border-right-style: solid; border-right-width: 1px; border-top-color: rgb(238, 238, 204); border-top-style: solid; border-top-width: 1px; display: block; height: 400px; margin-bottom: 10px; margin-left: auto; margin-right: auto; margin-top: 0px; padding-bottom: 4px; padding-left: 4px; padding-right: 4px; padding-top: 4px; text-align: center; width: 300px;" /><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5389330682194903058" src="http://3.bp.blogspot.com/_l8S2zVO04Vo/Ssq_s5lXQBI/AAAAAAAAAWs/f_cqG6EAo8M/s400/DSC00352.jpg" style="border-bottom-color: rgb(238, 238, 204); border-bottom-style: solid; border-bottom-width: 1px; border-left-color: rgb(238, 238, 204); border-left-style: solid; border-left-width: 1px; border-right-color: rgb(238, 238, 204); border-right-style: solid; border-right-width: 1px; border-top-color: rgb(238, 238, 204); border-top-style: solid; border-top-width: 1px; display: block; height: 400px; margin-bottom: 10px; margin-left: auto; margin-right: auto; margin-top: 0px; padding-bottom: 4px; padding-left: 4px; padding-right: 4px; padding-top: 4px; text-align: center; width: 273px;" /><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5389327379635717794" src="http://4.bp.blogspot.com/_l8S2zVO04Vo/Ssq8sql5RqI/AAAAAAAAAWU/cIWM9Q3d7QI/s400/DSC00354.jpg" style="border-bottom-color: rgb(238, 238, 204); border-bottom-style: solid; border-bottom-width: 1px; border-left-color: rgb(238, 238, 204); border-left-style: solid; border-left-width: 1px; border-right-color: rgb(238, 238, 204); border-right-style: solid; border-right-width: 1px; border-top-color: rgb(238, 238, 204); border-top-style: solid; border-top-width: 1px; display: block; height: 400px; margin-bottom: 10px; margin-left: auto; margin-right: auto; margin-top: 0px; padding-bottom: 4px; padding-left: 4px; padding-right: 4px; padding-top: 4px; text-align: center; width: 270px;" /><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5389327385343871042" src="http://4.bp.blogspot.com/_l8S2zVO04Vo/Ssq8s_20yEI/AAAAAAAAAWc/o8TuqNrtXbA/s400/DSC00361.jpg" style="border-bottom-color: rgb(238, 238, 204); border-bottom-style: solid; border-bottom-width: 1px; border-left-color: rgb(238, 238, 204); border-left-style: solid; border-left-width: 1px; border-right-color: rgb(238, 238, 204); border-right-style: solid; border-right-width: 1px; border-top-color: rgb(238, 238, 204); border-top-style: solid; border-top-width: 1px; display: block; height: 400px; margin-bottom: 10px; margin-left: auto; margin-right: auto; margin-top: 0px; padding-bottom: 4px; padding-left: 4px; padding-right: 4px; padding-top: 4px; text-align: center; width: 286px;" /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7533221661056816964-1570821353280558150?l=jeewanamagadigee.blogspot.com' alt='' /></div>දසුන් මධුසංඛ වානගුරුhttp://www.blogger.com/profile/15344353471932244614noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7533221661056816964.post-43141194373440015162011-07-24T21:13:00.000-07:002011-07-24T21:13:56.369-07:00ගමේ අපි අපි මරාගෙන මරාගෙන දිනෙව්වා උන් <br />උන් දිනූ සතුටට උන් ජය පැන් බිබී නටත්දී<br />ගමේ අපි තාම මරාගන්නවා උන් වෙනුවෙන්<br />පලවෙනි දෙවෙනි බදාගෙන සුභ පතත්දී<br />අපි තාම මූණ බලන්නෑ පාරකදී ගමේ එකාගෙම...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7533221661056816964-4314119437344001516?l=jeewanamagadigee.blogspot.com' alt='' /></div>දසුන් මධුසංඛ වානගුරුhttp://www.blogger.com/profile/15344353471932244614noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7533221661056816964.post-62182009875188401042011-06-19T20:00:00.000-07:002011-06-19T20:07:16.539-07:00<u>ජීවිතේ වැදගත්ම මොහොතක රැකගන්න ජීවිතය උදව් උන් දයාබර මිනිසුන් සදාකල් මතකයේම රැදේ...[දයාබර මාරයා ඔබට පිං]</u><br /><br /><br />මේ සටහන මම ලියන්නේ බොහොම සතුටින්.ඒත් ඒ සතුට එක සුළු මොහොතකින් නැතිවෙන්න තිබුනා.කොටින්ම කියනවනම් මම වලට ගිහින් නැවත ගොඩ ආවා...<br />කාරනය අතිශයින්ම &nbsp;පුද්ගලික කාරනයක් උනත් මේ සටහන් නොලියම බැහැ.<br /><br />මම බොහම ලස්සනට මගේ ජීවිතේ ගොඩනගාගෙන හුගාක සතුටින් ජීවත් උනා.නමුත් මගේ සුන්දර ලෝකෙට එක පාරට මහා කුණාටුවක් හැමුවේ මංවත් නොසිතූ මොහොතකයි.කොටින්ම එක දිනයකින් මගේ ජීවිතේ සම්පූර්ණයෙන්ම කනපිට හැරුනා.හුගාක් ආසාවෙන් එකතුකරගත්ත හැමදේම එකපාරටම සුනු විසුනු වෙලා ගියා වගෙයි මට දැනුනේ..<br /><br />මම හුගාක් අසරන උනා.හැඩි දැඩි පිරිමියෙක් උනත් එක මොහොතකින් ආත්මය පාලාගිය හිස් ශරීරයක් කරන්න කොයි තරම් ලේසිද කියලා මට හිතුනා.<br />අසරණවෙලා කර කියාගන්න දෙයක් නැතුව උන්මත්තකයෙක් වගේ හිටපු මට එකවරම දෙයක් මතකෙට ආවා..<br /><br />මේ ප්‍රශ්ණය නිසා මම දින ගනනාවක් දුක් වින්දා,ඒ දින ගනනාවම මම පරිඝනකයට අතවත් තිබ්බේ නැහැ.එක් වරම මට ආපු මතකයත් එක්ක වෙව්ලන දෑතින් මම පරිඝනකය ඔන් කලා...<br /><br />මේ වෙලාවෙ කරන්න පුලුවන් හොදම දේ මම කලා..<br />''මාරයා'' ඔව් එයයි නිවැරදිම දේ..<br />මම මාරයාගේ බ්ලොග් අඩවියට ගියා.මාරයා අයියා අන්තිමට දාලා තිබ්බ පෝස්ට් එකට මට උදව් ඉල්ලලා කමෙන්ටුවක් දැම්මේ බොහොම ඉක්මනට මේකට උත්තරයක් ඕනෙම නිසයි.<br /><br />''අනේ මරාය අයියේ මම ලොකු ප්‍රශ්නෙක අනේ මට ඔයාට කතා කරන්න ඕනේ''<br />පැය භාගයක යන්නත් කලින් මට දුරකතන ඇමතුමක් ආවා.බ්ලොග් අවකාශයේ තවත් සහෝදරයෙක්ගෙන්<br /><br />''මල්ලි ඉන්න මම මාරයට කියන්නම් ඔයාට ගන්න කියල''<br /><br />තවත් මිනිත්තු කිහිපයක් ගත උනා..<br />''මල්ලි දසුන් මම මාරයා මොකක්ද අවුල''<br />මරායා මා ඇමතුවා..<br />මම මගේ ගැටලුව කිව්වා.ඒ මොහොතේ මාරයා අයියගේ උපදෙස් වලින් පොඩ්ඩක් ප්‍රශ්නේ විසදුනා.<br /><br />ඇත්තටම ඒ මොහොතේ මට ඒ කරපු උදව්ව කවදාවත් අමතක වෙන එකක් නැහැ..<br />දයාබර මාරයා අයියේ ඔබට බොහොම පිං.තමන්ට පුද්ගලික වාසියක් නැතත් මං වෙනුවෙන් මේ ප්‍රශ්නෙ විසදගන්න මහන්සි උනාට.ඇත්තටම මාරයාට කිව්වා විතරයි බොහොම ඉක්මනට හුගක උනන්දුවෙන් මට උදව්කලා.මං වෙනුවෙන් ඒ ගතකල විනාඩි කිහිපයට බොහොම ස්තුත්යි.<br /><br /><b>දයාබර අයියේ ජීවිතේ කියන්නේ හරි පරිස්සම් කරගන්න ඕනෙ දෙයක්.ඒ ජීවිතේ සතුට රැකගන්න කරපු කැපවීමට බොහොම පිං අයියේ.ඒ වගෙම මාරයා අයියව සම්බන්ද කරගන්න උදව් කරපු සනත් අයියටත් බොහොම පින්.</b><br /><br />''ජීවිතේ කටුක තැන්වලදී හමුවන සොදුරු මිනිසුන්ගේ හඩින් යලි මා ජීවත් කරවයි''<br /><br />දයාබර මාරයා,දයාබර සනත් අයියේ බොහොම පිං.....<br /><br />අන්තිමට මට උනේ හොදක්.මං මුලින්ම කිව්වේ මම එකපාරටම වලට ගියා කියලා අපායටම ගියා කියලා.එතන ඉදන් දැන්මට ඩබල් ප්‍රමෝශන් වැදුනා කෙලින්ම ආයිත් මනුස්ස ලෝකෙට නෙමෙයි දිව්ය ලෝකෙටම...<br /><br />''මාරයා අයියේ අන්තිමට මට තිබ්බටත් වඩා හොද උනා''<br /><div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7533221661056816964-6218200987518840104?l=jeewanamagadigee.blogspot.com' alt='' /></div>දසුන් මධුසංඛ වානගුරුhttp://www.blogger.com/profile/15344353471932244614noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7533221661056816964.post-72096798284806391712011-06-14T20:03:00.000-07:002011-06-14T20:03:32.184-07:00හොදටම වැස්ස කම්මැලිකමට පොත් රාක්කේ තිබුන ''චේ'' අතට ගත්තා.<br />මොන හේතුවක් නිසාදෝ මන්දා කොච්චර කියෙව්වත් තවතවත් මේ පොත කියවන්නමයි හිතෙන්නේ.දැනට දහ පහලොස් වතාවකට වඩා මේක කියවලා ඇති.<br /><br />''චේ'' කියවනකොට හිතට දැනෙන හැගීම කියලා නිම කරන්න බැහැ.<br /><br />ඇත්තටම අපි චේ කියෙව්වද<br /><br />?මම විශ්වාසකරන්නේ තරුණයෝ හැටියට අපි චේ ගේ චරිතය කියවිය යුතුමයි කියලයි.මොකද අපි මධයම පාන්තික සමාජවාදී රටක්.අපි ''චේ'' චරිතය නොකිව්වොත් ඒක තරුණයෙක් හැටියට ලොකු අඩුපාඩුවක් වෙයි.<br />ඒ නිසා හැමකෙනෙක්ම පුලුවන්නම් චේ චරිතය කියවන්න.ආස හිතෙයි.<span class="Apple-style-span" style="-webkit-text-decorations-in-effect: none; clear: left; color: black; display: inline !important; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-wOkBF4fming/TfgglOYnX-I/AAAAAAAAAxQ/cJnRx4ftrkI/s1600/Che.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; display: inline !important; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;">&nbsp;</a></span><br /><br />ජය!<br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/-wOkBF4fming/TfgglOYnX-I/AAAAAAAAAxQ/cJnRx4ftrkI/s1600/Che.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/-wOkBF4fming/TfgglOYnX-I/AAAAAAAAAxQ/cJnRx4ftrkI/s1600/Che.jpg" />&nbsp;</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7533221661056816964-7209679828480639171?l=jeewanamagadigee.blogspot.com' alt='' /></div>දසුන් මධුසංඛ වානගුරුhttp://www.blogger.com/profile/15344353471932244614noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7533221661056816964.post-72822443236338034652011-06-04T20:17:00.000-07:002011-06-04T20:17:30.180-07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://cache2.asset-cache.net/xc/200389180-001.jpg?v=1&amp;c=IWSAsset&amp;k=2&amp;d=EDF6F2F4F969CEBD698A99FCF26A813680ACA45D12A46E1F5BD295321A58D44600123AA3B5A18ED0" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="213" src="http://cache2.asset-cache.net/xc/200389180-001.jpg?v=1&amp;c=IWSAsset&amp;k=2&amp;d=EDF6F2F4F969CEBD698A99FCF26A813680ACA45D12A46E1F5BD295321A58D44600123AA3B5A18ED0" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Verdana, serif; font-size: 14px;"></span></div><div align="center"><span style="font-size: 19px;">මං නුඹට තිබ්බ ආදරේට</span></div><div align="center"><span style="font-size: 19px;">මගේ මස් ලේ වලින් හැදුනු හදවත ගලෝලා නුඹට දුන්නා</span></div><div align="center"><span style="font-size: 19px;">නුඹත් නුඹේ හදවත මට දුන්නා</span></div><div align="center"><span style="font-size: 19px;">කල් ගත් උනා...</span></div><div align="center"><span style="font-size: 19px;">නුඹේ හදවත තුරුල් කරන් ඉත්දි මට හරිම සනීපයක් දැනුනේ</span></div><div align="center"><span style="font-size: 19px;">මං දැනන් හිටියේ නැහැ නුඹ මට දුන්නේ</span></div><div align="center"><span style="font-size: 19px;">නුඹේ ඇත්තම හදවත නෙමෙයි දවසින් දවස දියවෙලා යන බොරු හදවතක් කියලා</span></div><div align="center"><span style="font-size: 19px;">ඒක දවසින් දවස දියවෙලා ගියා...</span></div><div align="center"><span style="font-size: 19px;">ඒත් මං නුඹට දුන්නේ මගේ ඇත්ත හදවත</span></div><div align="center"><span style="font-size: 19px;">නුඹ ඒකත් අරන් මගෙන් ඈතටම ගියා...</span></div><div align="center"><span style="font-size: 19px;">දැන් දවසින් දවස මම නැතිවෙනවා මගේ හදවත නැතුව</span></div><div align="center"><span style="font-size: 19px;">නුඹ දුන්න දියවෙන හදවතත් එක්ක</span></div><div align="center"><span style="font-size: 19px;">මාත් දියවෙනවා ටිකෙන් ටික...</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7533221661056816964-7282244323633803465?l=jeewanamagadigee.blogspot.com' alt='' /></div>දසුන් මධුසංඛ වානගුරුhttp://www.blogger.com/profile/15344353471932244614noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7533221661056816964.post-31253838583605200832011-05-23T19:57:00.000-07:002011-05-23T19:58:11.694-07:00[චතූ කොළඹට නුදුරු ගමක කෙල්ලෙක්.චතූගේ අරයා හද්ද පිටිසර අනුරාධපුරේ කොල්ලෙක්.චතූ වැඩට ගිහින් ආවහම හැමදාම රෑ 7ට අරය කෝල් කරලා කතා කරනවා.අනුරාධපුරේට ඒ තරම සිග්නල් නැතිනිසා නිතරම පෝන් එක කට්වෙනවා ඒත් ඌ කොහොම හරි ආයි ආයි කෝල් කරනවා]<br /><br />එතන ඉදන් කතාව මේ...<br /><br />චතූ හන්දියේ මරු සංගීතයක් අද.යමු බලන්න.<br />හ්ම්ම්.... යන්නත් ආසයි ඒත් ඉතින් අරය දැනගත්තොත් මෙතන යන්න එපා එපා කිය කිය නටයි.<br />අනේ එයාට මොකක් හරි කියලා යමුකෝ.<br />හ්ම්ම්ම්....කොහොමද යන්නේ..? මොකක්ද කියන්නේ...?අනික තව විනාඩි 15කින් එයා කතාත් කරනවා.<br />මොකක් හරි කියලා යමු බං..<br />මටත් ආසයි බං...ඒත් මොකද කරන්නේ...හරි අදහසක් ආවා..<br />මොකක්ද?<br />පෝන් එකේ සිම් එක ගලවමු..ඇවිල්ලා දා ගමු..<br />අන්න හොදයි..එහෙනම් එල එල යමු...<br /><br />[කොහොම හරි කට්ටිය සංගීතේ බලන්න ගියා.බැලුවා විතරක් නෙමෙයි හොදට නැටුවා.ගෙදර එත්දි 12ත් පහුවෙලා.ගෙදර ආපුගමන් සිම් එක ආයිත් දැම්මා]<br /><br />දාන කොටම කෝල් එකක්...<br />හෙලෝ පැටියෝ මොකද මෙච්චර වෙලා පෝන් එක වැඩ නැත්තේ..<br />ආ..... මේ.....මේ.....සිග්නල්....සිග්නල් නැහැ...මමත් හවස ඉදන්ම ඔයාට ගත්තා....ඒත්..මේ....වැඩ නෑ....<br />ආ ඇත්තද පැටියෝ..එහෙනම් කමක් නැහැ.මෙහේ ඈතනේ ඒ නිසා සිග්නල් නැතුව ඇති..දැන් රෑ වෙලා ඔයා දැන් නිදාගන්න.මම හතේ ඉදන්ම මේ එලියට වෙලා ඔයාට කෝල් ගත්තා..කමක් නැහැ..මගේ පැටියගේ වැරැද්දක් නෙමෙයිනේ.මං එහෙනම් තියන්නම්.බුදු සරණ‍යි.<br />බුදු සරණයි !<br />පෝන් එක තියනකොටම මිස් කෝල් ඇලට් මැසේජ් එක ආවා.YOU HAVE 134 MISS CALLS 07...........<br /><br />''ආදරේ මොන තරම් පිවිතුරුද...''<br /><br />බම්බුව තමයි........<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7533221661056816964-3125383858360520083?l=jeewanamagadigee.blogspot.com' alt='' /></div>දසුන් මධුසංඛ වානගුරුhttp://www.blogger.com/profile/15344353471932244614noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-7533221661056816964.post-47862645744551738152011-05-23T19:12:00.000-07:002011-05-23T19:16:27.071-07:00<div style="text-align: center;">උඹ ගැනම</div><div style="text-align: center;">හිතලා</div><div style="text-align: center;">හිතලා</div><div style="text-align: center;">හිතලා</div><div style="text-align: center;">හිතලා</div><div style="text-align: center;">හිතලා</div><div style="text-align: center;">හිතලා</div><div style="text-align: center;">හිතලා</div><div style="text-align: center;">හිතලා</div><div style="text-align: center;">හිතලා</div><div style="text-align: center;">හිතලා</div><div style="text-align: center;"><strong>මගේ හිත ගෙවිලා.......</strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7533221661056816964-4786264574455173815?l=jeewanamagadigee.blogspot.com' alt='' /></div>දසුන් මධුසංඛ වානගුරුhttp://www.blogger.com/profile/15344353471932244614noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7533221661056816964.post-52124965909720207332011-05-21T20:29:00.000-07:002011-05-21T20:29:15.145-07:00මගේ යැයි<br /><br />සිතාසිටි<br />බොහෝදේ<br />ඇගේ වග<br />තේරුනේ<br />ඇයද මගේ<br />නොවන බව<br />දැනගත්ත<br />පසුවයි....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7533221661056816964-5212496590972020733?l=jeewanamagadigee.blogspot.com' alt='' /></div>දසුන් මධුසංඛ වානගුරුhttp://www.blogger.com/profile/15344353471932244614noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7533221661056816964.post-53559272432818679462011-05-21T20:26:00.000-07:002011-05-21T20:26:31.792-07:00ඊයේ මගේ හොදම යාලුවෙක් මගෙන් ප්‍රශ්නයක් අහනවා.<br /><br />''මචං උඹ අර හිටවපු රෝස පැලේ පැලවෙලාද?''<br />''තාම ඒ රෝස පැලේ මැරිලා නම් නැහැ'' <br />''නැහැ බං මම ඇහුවේ රෝස පැලේ දැන් පැලවෙලාද කියලා'' <br />''ඒක තමයි මමත් කිව්වෙ තාමනම් ඒ රෝස පැලේ මැරිලා නැහැ''<br /><br />යාලුවා උඹට ඒක තේරුම් ගන්න ගොඩක් කල්යයි.<br /><br /><strong>''හැබැයි ඒ රෝස ගහ මැරිච්ච දවසට මම මුලින්ම කියන්නෙ උඹට''</strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7533221661056816964-5355927243281867946?l=jeewanamagadigee.blogspot.com' alt='' /></div>දසුන් මධුසංඛ වානගුරුhttp://www.blogger.com/profile/15344353471932244614noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7533221661056816964.post-57693472566749205112011-05-19T20:55:00.000-07:002011-05-19T20:55:55.781-07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-GscEFVjRkBs/TdXfbbxgUrI/AAAAAAAAAwk/26HJ_phnSH8/s1600/888888.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="200px" j8="true" src="http://3.bp.blogspot.com/-GscEFVjRkBs/TdXfbbxgUrI/AAAAAAAAAwk/26HJ_phnSH8/s320/888888.jpg" width="320px" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7533221661056816964-5769347256674920511?l=jeewanamagadigee.blogspot.com' alt='' /></div>දසුන් මධුසංඛ වානගුරුhttp://www.blogger.com/profile/15344353471932244614noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7533221661056816964.post-61127826880014724122011-05-19T02:13:00.000-07:002011-05-19T02:13:06.203-07:00<span class="Apple-style-span" style="font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 22px;">දයාබර අහිංසකයා යන්න ගිය වගයි !</span><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 22px;"><br /></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 22px;"><br /></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 22px;">දායාබර මිතුර දිළුම් නොහොත් අහිංසක ඉලන්දාරියා නික්ම ගිය පුවත් ඇසූ සැනින් හදවත එක තැනම නතර &nbsp;උනා....</span><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 22px;"><br /></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 22px;"><br /></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 22px;">ජීවිතේ මහ පුදුමාකරයි.අහිංසකයාගේ හිනාව මතක් වෙනකොට පපුව පිචිචිලා යනවා......</span><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 22px;"><br /></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 22px;"><br /></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 22px;">&nbsp;</span><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 22px;"><b>දයාබර ඉලන්දාරියා ඔබට නිවන්සුව !</b></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7533221661056816964-6112782688001472412?l=jeewanamagadigee.blogspot.com' alt='' /></div>දසුන් මධුසංඛ වානගුරුhttp://www.blogger.com/profile/15344353471932244614noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7533221661056816964.post-53973473176379966932010-11-30T20:40:00.000-08:002010-11-30T20:45:25.666-08:00<span style="font-size:130%;">එක්කෝ මේවා හදන උන්ට ඔලුවක් නෑ<br />එහෙම නැත්නම් ගාන උන්ට ඔලුවල් නෑ<br /><br />ඇත්තටම තව පොඩ්ඩෙන් මටත් වෙන්නේ ඒකම තමයි...<br /><br />ජෙල්....ඔව් තරුණයෝ විදිහට විලාසිතාවන්ට ඇති කැමැත්ත නිසා අපි ජෙල් භාවිතා කරනවා.හිසකෙස් හදාගන්න ජෙල්වලින් ලැබෙන හැකියාව නිසා එයට අකමැතිවෙන තරුණයෝ නැතුව ඇති.නමුත් මෙම ජෙල් වලින් වෙන හානිය සුලුපටු නැහැ.ඒකයි හැමෝම ඒකට බනින්නේ.ඒක ඇත්ත ඒත් ඉතින් නැතුවත් බැහැ.<br />කොහොම කොහාම හරි මේ තියෙන්නේ මගේ වැඩ තමයි.<br /><br />මට ඉතින් හවසට මගේ :) බලන්න යනකොට තබයි මේවා ඕනේ වෙන්නේ.ඇයි ඉතින් ඒවගේ හොද ගමනක් වැද්දා වගේ යන්න ඈ..<br />කොහොම හරි ජෙල් ගාගෙන ගෙදරින් එලියට බහිත්දි අම්මගෙන්නම් හොදට අහගන්නවා.පස්සේ නැන්දා අම්මගෙන් ඊටත් වඩා හොදවයින් අහගන්නවා[හවස 6ට නාලා මදිවට තව ජෙලුත් ගාලා කියලා]ඒ ඔක්කොම හරි ඊටත් වඩා ඉතින්හොදවයින් අහගන්න වෙනවා එයාගෙන්.ඒත් ඉතින් එයානම් කැමතියි මං හොදින් ඉන්නවට.එක එක කෙනා කියන දේවල් වලට බයෙන් ජෙල් පොඩ්ඩක් විතර ගාන්න කියනවා.<br /><br />මේ කාටවත් තේරෙනවඈ තරුණ අපිට තියන අර්බුධ..<br /><br />කොහොම හරි දැනුයි කතාවේ හොද හරිය.මම හුගාක් කල් ඉදන් මේ ජෙල් වලට පුරුදු වෙලා හිටියේ.ඒක පේනවනේ පින්තූර වලින්.කොහොම හරි ඇත්තටම මේ ජෙල් නිසා මට උනේ හානියක්.මාසෙක විතර ඉදලා මගේ හොදට තිබුනු කොන්ඩේ යන්න ගත්තා.විශාල වශයෙන් කොන්ඩෙ ගියා.පස්සෙයි තේරුම් ගත්තේ මේ ජෙල් කියන දේ හොද නැහැ කියලා..<br />ඇත්තටම යාලුවනේ ඔයාලත් ජෙල් භාවිතා කරත්දි පරිස්සමින්.මං නං කියන්නේ ජෙල් නවත්තන්න.නැත්නම් භාවිතය අවම කරන්න.එයින් ඔයාලටමයි නරකක් වෙන්නේ..<br />කොහොම හරි මං නම් මේ ඉගෙන ගත්ත පාඩමෙන් ජෙල් නතර කලා.හැබැයි පොඩි ප්‍රශ්නයක්.දැන් කොහොමද මගේ අකීකරු කොන්ඩේ හදාගන්නැතුව මං පාරකට බහින්නේ.ජෙල් නැතුව මුකුත් කරගන්න බැහැ.<br />හැබැයි ඔය සංකීර්ණ ප්ලෑන් වලින් මාවා නතර කරන්න බැහැ.මම කොන්ඩේ රී බෝන්ඩින් කලා.<br />දැන් හරි[ඒක කලෙත් ආසාවටටික් දවසකින් ඒකත් නැතිවෙලා යයි]<br /><br /></span><strong><span style="font-size:130%;">කොහොම හරි යාලුවනේ මට ඔයාලට දෙන්න තියන උපදෙස තමයි ජෙල් භාවිතය අතහරින්න කියන එක.<br />ජය !</span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7533221661056816964-5397347317637996693?l=jeewanamagadigee.blogspot.com' alt='' /></div>දසුන් මධුසංඛ වානගුරුhttp://www.blogger.com/profile/15344353471932244614noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7533221661056816964.post-64401756064790110622010-10-09T19:21:00.000-07:002010-10-09T19:22:33.903-07:00ඒ කලකදි තමන් පෙම්කළ යුවතිය පසු කලෙක වෙනත් අයෙකුට පෙම්කරනු දකින්නට ලැබීම සැබවින්ම සිත පාරවන්නකි. පළමු පෙම්වතා ඇයට බැණ අඩගසන්නේ හෝ වෙනත් අනතුරක් කරන්නේ නැත. එනමුත් ඔහු පෙරදා තමන් පෙම් කළ අද වෙනෙකෙකුට පෙම්බඳින පෙම්වතිය පිළිබඳව ඇගේ චපල බව පිළිබඳව අලුත් පෙම්වතාට ඉඟි කරයි.<br /><br />”ඔබ පෙම්කරනා ඔබේ කුමාරිය<br />ඔබට ආදරේ කියනා අයුරින්<br />පෙර දවසක මා පෙම්කරනා<br />සඳ මට ද ආදරේ කියා තිබේ...”<br />”සාගර වෙරළේ සොඳුරු සැදෑවක<br />රඟහල කෙළවර<br />අඳුරු නිමේෂෙක<br />අද ඔබ ළඟ ඔබ සනසාලන ඇය<br />පෙර දවසක මා තුරුලට වී හිඳ<br />මට ද ආදරේ කියා තිබේ...”<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7533221661056816964-6440175606479011062?l=jeewanamagadigee.blogspot.com' alt='' /></div>දසුන් මධුසංඛ වානගුරුhttp://www.blogger.com/profile/15344353471932244614noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7533221661056816964.post-76304550181113451392010-09-06T03:22:00.000-07:002010-09-06T03:24:19.501-07:00<div align="center"><br /></div><div align="center">මං දන්නෑ මොනවද මං කියන්නේ කියලා ඒත් මේ පින්තූරය මගේ ගොඩක් සසල කලා.මේ පකිස්තානයට බලපාපු ගංවතුරෙන් අනාථ වෙච්ච අනාථ කදවුරක ජායාරූපයක්.ලෝකේ කොහේ උනත් අපිට දැනෙන දේම දැනෙනවා ඇති.</div><br /><br /><p align="center"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 700px; DISPLAY: block; HEIGHT: 466px; CURSOR: hand" border="0" alt="" src="http://img529.imageshack.us/img529/2644/image001hqw.jpg" /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7533221661056816964-7630455018111345139?l=jeewanamagadigee.blogspot.com' alt='' /></div>දසුන් මධුසංඛ වානගුරුhttp://www.blogger.com/profile/15344353471932244614noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7533221661056816964.post-19130868707288649732010-05-01T00:26:00.000-07:002010-05-01T00:28:07.933-07:00<strong><span style="font-size:130%;">හිතාගන්න ආමාරු ලොකු ප්‍රශ්නයක් තියනවා.මෙහෙම දෙයක් උනොත් ඔයාල මොකද කරන්නේ.<br /><br />ඔබ ආදරේ කරන් පෙම්වතිය ලොකු අවුරුදු උත්සවයක අවුරුදු කුමරි තරගයට ඉදිරිපත්වෙන්නද කියලා ඔබෙන් අහනවා.මොකද කරන්නේ? මොනවද ඒ ගැන හිතෙන්නේ...?</span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7533221661056816964-1913086870728864973?l=jeewanamagadigee.blogspot.com' alt='' /></div>දසුන් මධුසංඛ වානගුරුhttp://www.blogger.com/profile/15344353471932244614noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-7533221661056816964.post-9182786485770888152010-03-31T21:55:00.000-07:002010-03-31T22:02:03.021-07:00විශ්ව සාහිතයට මහගු සේවයක් කල ලේඛකයකුගේ උපන්දිනය අද.හරියටම 1809 අද වගෙ දවසක තමයි රුසියාවේ ශේෂ්ඨ නවකතා,කෙටිකතා කරුවෙකුවු නිකොලෝයි ගොගොල් උපත ලැබුවේ. ඔහු අතින් ලියවුනු පොත් ප්‍රමාණය අති විශාලයි. ඒ අතරින් විශේෂම පොත හැටියට පිලිගන්නේ ''dead souls''හෙවත් ''මළ මිනිස්සු'' නම් පොතයි. මිනිස්සුන්ගේ ජීවිත ගැන, ගැහැණිය සහ පිරිමියා අතර වෙනසගැන මළ මිනිස්සු නම් කෘතියෙන් ඔහු කතාකලා. අද ඒ වගේ හොඳ පොතක් ලියවෙන්නෙ කලාතුරකින්.කියවන්න පුලුවන්නම් හොඳ පොතක්. <img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 199px; DISPLAY: block; HEIGHT: 267px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5455029355175363858" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_l8S2zVO04Vo/S7QoS-qORRI/AAAAAAAAAmI/Jxxbiuh_pHI/s400/portrait.jpg" /><br /><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 199px; DISPLAY: block; HEIGHT: 245px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5455029359775801778" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_l8S2zVO04Vo/S7QoTPzDYbI/AAAAAAAAAmQ/C9pYrTexJRc/s400/0679776443_01_LZZZZZZZ.jpg" /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7533221661056816964-918278648577088815?l=jeewanamagadigee.blogspot.com' alt='' /></div>දසුන් මධුසංඛ වානගුරුhttp://www.blogger.com/profile/15344353471932244614noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7533221661056816964.post-2392118938614589552010-03-23T21:14:00.000-07:002010-03-23T21:22:13.679-07:00<div align="left"><span style="font-size:130%;">මාරයා යනවා කියලා ගිහින් දැන් දවස් තුන හතරකින් ආවෙ නැහැ. මාරයගේ බ්ලොග් එකේ කවුදෝ මන්දා දාලා තිබ්බ අදහසක් දැකලයි මෙහෙම ලියන්න හිතුනේ.බ්ලොග් එකේ තිබ්බා<br /><br /><em><span style="color:#ff0000;">''සංවේදී අවංක හදවත් ඉක්මනින් කැඩෙනවා වගේම </span></em></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"><em><span style="color:#ff0000;">හුගක් ඉක්මනින් හැදෙනවා''</span></em><br /><br />අනිත් හදවත් වලට වඩා.ඒක ඇත්ත කොයිතරම් දෙයක් උනත් පුංචි දේවල් වලට පවා හිත පෑරෙන හදවත් ඉක්මනින් හැදෙනවා.ඒක මම අත්දැකීමෙනුත් දන්නවා.</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7533221661056816964-239211893861458955?l=jeewanamagadigee.blogspot.com' alt='' /></div>දසුන් මධුසංඛ වානගුරුhttp://www.blogger.com/profile/15344353471932244614noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-7533221661056816964.post-83944279020055607432010-03-03T19:30:00.000-08:002010-03-03T19:50:19.186-08:00<span style="font-size:130%;">ඔබට පුලුවන් උනොත් කාගේහරි ජීවිතයක් වෙනස් කරන්න.එහෙම කරලා හිතට දැනෙන සතුට කොයිතරම්ද.<br /><br />මේ මගේ ජීවිතෙන් කතාවක්,<br />හැමදාම යන එන මාර්ගයේ බස් රථයකදී දවසක් අවුරුදු 30 විතර තරුනයෙක් සිංහලෙන් කියනවනම් හොරෙක් හීමීට සෙනග පිරුනු බස් එකේ හිටපු කාන්තාවකගේ අත් බෑගයකට වැඩේ දෙනයි හදන්නේ.මට වැඩේ අතටම අහූවුනා මිනිහා බෑග් එක ඇරලා ඇතුලෙ තිබ්බ පර්ස් එක ගත්තා.අල්ල ගත්තා මිනිහගේ බෙල්ලෙන්ම ''අනේ සර්'' බස් එකේදී මම කෑ ගැහුවනම් ඒකේ හිටපු මිනිස්සු ඔක්කොම ඌව කෝටුමස් කරනවා.මම හිමින් මිනිහගේ අතින් පර්ස් එක අරන් ආයි අහුවුනොත් පොලිසියට බාරදෙනවා කියලා බස් එකෙන් බැස්සුවා.<br /><br />හරියටම ඊට දවස් දෙකට පස්සෙත් මම අහම්බෙන් බස් එහෙකදි මිනිහවා දැක්කා.මිනිහා වෙනස් වෙලා නැහැ.තරුන මහත්මයෙකුගේ පොකට් එකට ගැහුවා.එදානම් මිනිහවා අතාරින්න බැහැ.මිනිහා පොකට එකට ගහලා බහින දොරලග මම ගිහින් හිටගත්තා.මිනිහා ආවා මාව දැක්කා.මිනිහව බස් එකෙන් බස්සලා මදි නොකියන්න සැලකුවා.අන්තිමට වැද වැද දුවනකම්ම ගැහුවා.<br /><br />පස්සේ ඊට සති දෙහෙකට පස්සේ ආයෙමත්.....<br />මිනිහා බස් එකට නගිනකොටම මම ලෑස්තිවුනේ අල්ලගන්න.මිනිහා මං දිහා බලල බායදු විදිහට හිනාවුනා.මිනිහා අතේ ලොකු මල්ලක් තිබුනා.මිනිහා බැදපු කජු පැකට් විකුනනවා.බස් එකේ ඉස්සරහ ඉදන් පස්සටම ආවා මගේ ලග නතවුන ඔහු මට කජු පැකට් එකක් දුන්නා.මම ඔහුට සල්ලි දෙන්න උත්සහකලත් ඔහු ගත්තේ නැහැ.මට හුගක් සතුටුයි.මොකද මිනිහ වෙනස් වෙලා නිසා.මම මිනිහව වෙනස් කරපු නිසා.<br /><br />මේ සිද්දිය වෙලා මේ වෙනකොට අවුරුද්දක් විතර වෙනවා.අදටත් ඔහු ඒ බස් මාර්ගයේම වෙලදාම් කරනවා.ඔහු හමුවන හැමදාකට මම මුදල් දීලා කජු පැකට් එකක් ගන්නේ හිත පතුලේ උපන් අපිරිමිත සතුටින්.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7533221661056816964-8394427902005560743?l=jeewanamagadigee.blogspot.com' alt='' /></div>දසුන් මධුසංඛ වානගුරුhttp://www.blogger.com/profile/15344353471932244614noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-7533221661056816964.post-25072857570858709372010-02-25T19:26:00.000-08:002010-02-25T19:33:37.890-08:00<span style="font-size:130%;">කමමැලිකමින් හිටපු වෙලාවක මගේ ආදරනීය පොත් එකතුව අවුස්සමින් හිටපු වෙලාවල අහම්බෙන් මගේ අතට ආපු පොතක් ගැන නොකියාම ඉන්න බැහැ.පොත සරත්චන්ද්‍රයන්ගේ ''මළවුන්ගේ අවුරුදු දා'' පොත පෙරලගෙන් ගිහින් අන්තිම පිටුවේ මගේ ඇස් නතර වුනා.අන්තිමට තිබ්බ පැදිපෙල හැමදාටම හොදින්ම මතකයි.</span><br /><div align="center"><span style="font-size:130%;"><br />''ඉක්මනින්ම නැවත එතොත් </span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">මළවුන්ගේ අවුරුදු දා </span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">මටත් නැවට එන්න ඇහැකි </span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">මළගිය ඇත්තන් කැටුවම''</span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;"><br />තොකියෝ 1963</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7533221661056816964-2507285757085870937?l=jeewanamagadigee.blogspot.com' alt='' /></div>දසුන් මධුසංඛ වානගුරුhttp://www.blogger.com/profile/15344353471932244614noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-7533221661056816964.post-264970478133881162010-02-22T20:25:00.000-08:002010-02-22T20:28:57.722-08:00<span style="font-size:130%;">''යකෝ මට බොන්න ඕනේ''</span><br /><span style="font-size:130%;"><br />ජීවිතේ අන්තයටම කලකිරුනු කරුමක්කාරයගේ ආදරේ අවසාන දවස.......<br /><br />''හරි අද ඇතිවෙනකම් බීපන් හැබැයි හෙට ඉදන් ඔක්කොම අමතක කරලා හොදින් හිටපන්''<br /><br />''පොරොන්දු වෙයන් එහෙම ඉන්නවා කියලා''<br /><br />''හරි යකෝ හරි''කරුමක්කාරයා අඩන් ගමන් කිව්වා.<br /><br />අන්තිමට අමුම අමුවෙන් ගල් බෝතලයක් එක උගුරට තනියෙන් බිව්ව කරුමක්කාරයා එදා රෑ හොදටෝම ඇඩුවා.</span><br /><span style="font-size:130%;">දුක හේදිලා යනකම්ම...........</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7533221661056816964-26497047813388116?l=jeewanamagadigee.blogspot.com' alt='' /></div>දසුන් මධුසංඛ වානගුරුhttp://www.blogger.com/profile/15344353471932244614noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-7533221661056816964.post-47121027668030321862010-02-10T21:02:00.000-08:002010-02-10T21:35:51.566-08:00<span style="font-size:130%;">එක් වරම.....,<br />විශාල මහනුවරට මහා අනෝරාවක් කඩා හැලුනි.නේක වර්නයෙන් සැදුම්ලත් නුවර විදීයේ සැරසිලි තෙතබරිතව මැව්වේ මූසල දසුනකි.සුවද,වර්ණයෙන් සැරසුනු රුසිරු ලදුන් අනෝරාවේ ඒ මේ අත දිවගියේය.මගදෙපස වෙලෙන්දෝ ඔවුනට තම වෙලද සැලට ආරාධනා කලෝය.වැසි දියෙන් තෙත බරිත දුහුල් සේද සලු මතින් ඔවුන්ගේ සිරුරේ සියුම් රේඛා දිගේ කාමුක ඇස් දිවගියේ අකුණක් ගසන ඇසිල්ලකට වඩා වේගයෙනි.<br /><br />මේ අතර ඈ...,<br />කාමුක ඇස් පරයමින් තවමත් වැස්සේම තෙමෙමින් නුවර විදීය දිගේ දිවගියෙ රත් පැහැති කම්මුල් මත දිය බිදිති ගලා යන ඇසිල්ලකිනි<br /><br />එක්වරම...,<br />වේගයෙන් පැමිනි ඈ ගැටුනි මා සිරුරමත.දුහුල් සේදයෙන් වැසුනු,වැහිබින්දු සිපගත් ඇගේ සියොලගම මා ගතේ වෙලිනි ඇසිල්ලකින්.ඈ රත් පැහැවූ දෑස් ඔසවා බැලුකල මා දෙනෙත් ඈ දෙනෙත් මුනගැසුනි එකම එක<br />මොහොතකදී<br /><br />එක්වරම...,<br />පුපුරා ගිය අකුණකින් ඈ තුරුල් විය මා ගතටම වේලී තදින් ආදරෙන්.ඉනික්බිති මුව කමල විහිදුවා අහිංසක සිනා රැල්ලක් මා දෙනෙත් මත නතර විය.දෙවැන්නද පුපුරා ගියේය.ඇය තවත්,ඇගේ සිරුරේ සියුම් රේඛාද සමගින් නතර විය මා සිරුරේ සෑම අංශුවක් පාසාම<br /><br />එකෙනෙහිම...,<br />එක්වරම පුපුරා ගිය තෙවන් අකුණින් තුරුල් වී සිටි ඈ ද,මා ද අලු දූලි විය ඇරඹු තැනම ආදරය....</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7533221661056816964-4712102766803032186?l=jeewanamagadigee.blogspot.com' alt='' /></div>දසුන් මධුසංඛ වානගුරුhttp://www.blogger.com/profile/15344353471932244614noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-7533221661056816964.post-76375130082567333042010-02-08T19:48:00.000-08:002010-02-08T19:54:29.177-08:00<span style="font-size:130%;"><em>''පඩික්කම් දැක්කහම මිනිස්සු නිකන් යත්දිත් කෙළගහනවා.</em><br /><em>බෝ ගස් දැක්කහම බස්වල යන මිනිස්සුත් නැගිටිනවා.</em><br /><em>ජීවිතේ ගෙවත්දි ඔබ පඩික්කමක් නොවී බෝගසක් වෙන්න.''</em><br /><br />-ජීවිතේට පාඩමක්-</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7533221661056816964-7637513008256733304?l=jeewanamagadigee.blogspot.com' alt='' /></div>දසුන් මධුසංඛ වානගුරුhttp://www.blogger.com/profile/15344353471932244614noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7533221661056816964.post-8173401550294013602010-02-02T19:32:00.000-08:002010-02-02T19:59:52.043-08:00<span style="font-size:130%;">ජීවිතේ සුන්දරම කාලවකවානු ගෙවිලා යත්දි දුක,වේදනාව,කදුළු අතරින් අමාරුවෙන් හරි හිනාවෙන්න උත්සහා කරන වෙලාවක හිතට සැනසීමක් ලැබෙන්න,හිත නිවන්න ගීතයකට තියෙන්නේ පුදුම හැකියාවක්.ඉතින් පහුගියකාලේ ලොකු ගින්දරක පිච්චිලා පිච්චිලා අලුවෙලා ගියාට පස්සේ මියගිය අලු ගොඩට ඉසින පැන් පොදක් වගේ මේ ගීතය නිතරම අහමින්,නිතරම කියමින් අකුරක් ගානේ නහරදිගේ ගලාගෙන ගිහින් හදවතේ ගැඹුරුම තැනටම දැනෙන්න මම නිතරම ඉඩ දෙනවා....<br /><br />පෙම් කවක් ලියූ නුඹ සිත් අහසේ<br />එය මකා දමා ගිය හැටි රහසේ<br />නුඹ මෙතෙක් රැඳී උන් මා මනසේ<br />පෙම් පුරා වතක්<br />නිමා කරන්නද මා කෙලෙසේ...<br /><br />නුඹ යන්නම යන්නම යනවා නම්<br />මට ඉන්න කියන්නට බැහැනෙ ඉතින්//<br />යලි එන්නම එන්නම හිතුනේ නම්<br />නුඹ එන්න එපා මගෙ හිත තහනම්<br /><br />හුරතලෙන් දැවටිලා මගේ ලගින්<br />දුන් සතුට එපමණද මට පවසන්//<br />සඳ එළිය පොළොවටයි හිමිවූයේ<br />සඳ අහසෙ රැඳුනාට රත්තරනේ</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7533221661056816964-817340155029401360?l=jeewanamagadigee.blogspot.com' alt='' /></div>දසුන් මධුසංඛ වානගුරුhttp://www.blogger.com/profile/15344353471932244614noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-7533221661056816964.post-12941522033833794682010-01-31T18:05:00.000-08:002010-01-31T19:15:03.745-08:00<span style="font-size:130%;">මම හිතුවා මම මේ දවස්වල මගේ පැත්තෙන් මම සාධාරනීය කරගන්න උත්සහ කරන දෙයක් ගැන කියන්න. මගේ අදහස සියයට සීයක් හරි කියල මම හිතනවා.කියවලා බලලා ඔබත් හිතල බලන්න මම හරිද වැරදිද කියලා.</span> <br /> <br /></span><span style="font-size:130%;"><strong>''සාර්ථකම විවාහ ජීවිතයක් ගතකරන්න සුදුසු විවහා වෙන්න ඉන්න දෙදෙනෙකුගේ කොයි තරම් වයස පරතරයක් තිබුනොත්ද?</strong> '' <br /></strong> <br />උත්තර කිහිපයයි, <br /> <br />1. බිරිද සැමියට වඩා වැඩිමල් උනොත් <br />2. සැමියත් බිරිදත් සම වයසෙ හෝ අවුරුදු 1-2 පරතරයක් සහිත උනොත් <br />3. සැමියා බිරිදට වඩා වසර 8-10 වැඩිමල් උනොත් <br />4. සැමියා බිරිදට වඩා වසර 5-6 වැඩිමල් උනොත් <br /> <br />මොන ක්‍රමේ හරියයිද,එකින් එක වෙන වෙනම කතා කලොත් <br /> <br />පළමු ක්‍රමය ඒ කියන්නේ බිරිද සැමියටවඩා වැඩිමල් උනොත් මම හිතන්නේ එය කිසි සේත්ම ගැලපෙන්නේ නැහැ.පවුල් ජීවිතය අසාර්තකයි.බිරිද සැමියට අවනත්වීම වෙන්නේ නැහැ.මම මෙතනදි අවනතවීම කියල කිව්වේ නීතී රීතී දාගෙන පාගගෙන ඉන්න එක නෙමෙයි.අදහස් වලට අවනත වීම,කැමති අකමැති වීම,ගරු කිරීම කියන දේවල්.ඇත්තෙන්ම එතන ලොකු ප්‍රශ්න ඇතිවෙනවා.ඒ නිසා එය සුදුසු නැහැ. <br /> <br />සැමියත් බිරිදත් සම වයසෙ හෝ අවුරුදු 1-2 පරතරයක් සහිත උනොත්.ඇත්තෙන්ම හුගදෙනෙක් හිතන්නේ මේ විදිහ තමයි නිවැරදිම කියලා.ඒත් ඒක වැරදීයි.එවන් අයටත් ජීවත් වීම අපහසුයි.දෙදෙනාම සම වයසේ හෝ වසරක දෙකක පරතරයක් තිබුනහොත් එකිනෙකාගේ අදහස් වලට ගරු කිරීමේ,කැමති අකමැති වීමෙන් ප්‍රශ්න ඇතිවිය හැකියි.බිරිද සැමියා සමග කරට කර තරගයට යෑම සහ වචන අරපරිස්සමකින් තොරව භාවිතා වීම විය හැකියි.ඇත්තෙන්ම කියනවනම් පාලනය අසීරුයි. <br /> <br />එහෙමත් නැතිනම් සැමියා බිරිදට වඩා වසර 8-10 වැඩිමල් උනොත්.එහෙම උනොත් ලොකු ගැටලු ඇතිවෙනවා.සැමියත් බිරිදත් පරම්පරා දෙකක කෙලවරවල් දෙකක්.සැමියා පැරණි අදහස් දරන්නෙක් බිරිද අලුත් අදහස් දරනෙක්.ඔවූන්ගේ වයස පරතරය නිසා ඔවුන්ගේ අදහස්,සිතුම් පැතුම් පමනක් නෙවෙයි අන් හැම දෙයක්ම පරස්පර විය හැකියි.උදාහරනයක් ලෙස මෙහෙම හිතන්න.බිරිදට වඩා වසර 8-10 වැඩිමල් උන් සැමියා කැමති සින්දුවකට බිරිද කැමති වෙයිද.නැහැ ඇය වසර 8-10 නවීනයි.ඒ වගෙමයි බිරිද කැමති ගීතයට සැමියා අකමැති විය හැකියි.දෙදෙනාගේ සියලුම අදහස් එසේ වෙනස්,නොගැලපීම් විය හැකියි.ඒ නිසා ඒ ක්‍රමයත් අසාර්තක විවහා ජීවිතයකට හේතුවක්. <br /> <br />අවසාන සහ මම හිතන විදිහට ගැලපෙනම විදිහ සැමියා බිරිදට වඩා වසර 5-6 වැඩිමල්වීමයි.සාර්තකම ආකාරය එයයි.අදහස් වලට ගරු කීරීම තුලින් සාර්ථක විවාහා ජීවිතයක් ගතකළ හැකියි.සිතුම් පැතුම් වල දුරස් බවක් නැත.තීරන වලදී එකග වීම හෝ නොවීම සහ උදව් කිරීම සාර්ථකව සිදුවෙයි.එම නිසා සාර්තකම විවහා ජීවිතයක් ගත කිරීමේ හොදම ආකාරය සැමියා බිරිදට වඩා වසර 5-6 වැඩිමල්වීමයි. <br /> <br />සාධාරනව හිතල බලන්න.ඔබට සිතෙන ආකාරයට ගැලපෙන්නේ මම විශ්වාසකරන විදිහද කියලා. <br /> <br />[මම මෙහෙම විශ්වාසකරන්නේ මමත් එහෙම හින්දා,වසර 6 වැඩිමල්.හිතන්න හරිම විදිහ ඒකයි.]</span> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7533221661056816964-1294152203383379468?l=jeewanamagadigee.blogspot.com' alt='' /></div>දසුන් මධුසංඛ වානගුරුhttp://www.blogger.com/profile/15344353471932244614noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-7533221661056816964.post-21954907202034316862010-01-27T19:20:00.000-08:002010-01-27T19:33:35.834-08:00<a href="http://mishrarohit.files.wordpress.com/2009/05/love-pain1.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 279px; CURSOR: hand; HEIGHT: 192px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://mishrarohit.files.wordpress.com/2009/05/love-pain1.jpg" border="0" /></a> <span style="font-size:130%;">එදා.......,</span><br /><div><span style="font-size:130%;">මට ඔයාට හැමදාම හුගාක් ආදරේ කරන්න කිව්වේ ඔයා</span><br /></div><div><span style="font-size:130%;">අන්තිමට මම ඔයාට හුගක් ආදරේ කරත්දි ඔයා මගෙන් ඈත්වෙලා</span><br /></div><div><span style="font-size:130%;">පස්සේ ඔයාගෙන් ඈත්වෙන්න කියලා කිව්වෙ ඔයා</span><br /></div><div><span style="font-size:130%;">මම ඔයාගෙන් ඈත්වෙත්දි ඔයාට කිසිගානක් තිබ්බේ නැහැ</span><br /></div><div><span style="font-size:130%;">අන්තිමට ඔයාව අමතකකරන්න කිව්වෙත් ඔයා </span><br /></div><div><span style="font-size:130%;">ඔයා මාව තනිකරලා දාලා හුගක් දුර ගිහින්</span><br /></div><div><span style="font-size:130%;">මම හරිම අමාරුවෙන් තාම හිත හදාගන්නවා.....</span></div><span style="font-size:130%;"><br /><div>අද.....,</div><div>ඔයත් තනිවෙලාඔයාට මගේ වටිනාකම දැනෙනවා නේද?</div><div>ලග ඉන්න කොට වටින්නේ නැති උනාට<br />ඈත් උනාම ඔයාට මගේ ආදරේ දැනෙනවා ඇති නේද?</div><div> </div><div></div><div>දවසක ඔයාම ආයෙත් මගෙ ලගට එනවා කියලා මම දන්නවා......</div><div>ඔහොම ඉදලා තේරුම් ගන්න මගේ ආදරේ කොයි තරම්ද කියලා.........</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7533221661056816964-2195490720203431686?l=jeewanamagadigee.blogspot.com' alt='' /></div>දසුන් මධුසංඛ වානගුරුhttp://www.blogger.com/profile/15344353471932244614noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7533221661056816964.post-30752593380337937462010-01-12T18:52:00.000-08:002010-01-12T19:26:49.175-08:00<span style="font-size:130%;">'' කදුළු අයිතිවන්නේ ගැහැණු ඇස්වලට පමණක් නොවෙයි. පිරිමියෙකුගේ ඇසින් කදුළක් වැටෙන්නේ අවංකකම නිසාය.පිරිමියෙකුගේ වුවද කදුළු අග බොහෝ කථා ඇත''</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">''ඇසින් වැටෙන කදුළු අවංකකම උතුරා ගිය කදුළුය''</span><br /><span style="font-size:130%;"><br />''දුක,වේදානාව ආදී වූ නොයෙක් තැන්හී කදුළු සලන්නේ අවංක වූ හදවත් පමණි.නේක අවස්ථාවලදී බොරු සෝභන චරිතවල ඇස් අග තෙත් නොවන්නේ ඔවුන් අවංක නැති නිසාමය''<br /><br />''කදුලක් සලන සිතට බොහෝ දේ වැටහේ.අන් නෙතින් කඩාහැලෙන කදුළු වල වටිනාකම වැටහෙන්නේ ඔවුනට පමණි.....''<br /><br />''එපා කිසිදින ගරහන්න අන් කදුලකට,වැටහේවී කදුලක ඇති අගය,ඔබේ ඇසින් කදුලක් වැටෙන දිනක''<br /><div align="center"><br /><strong>''දිනක කදුළු හමුවේවී........</strong></div><div align="center"><strong>දුක් නොවන්න ඒ කදුළු වැටෙන්නේ</strong></div><div align="center"><strong>අවංකකම වැඩි නිසාමය.........''</strong><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7533221661056816964-3075259338033793746?l=jeewanamagadigee.blogspot.com' alt='' /></div>දසුන් මධුසංඛ වානගුරුhttp://www.blogger.com/profile/15344353471932244614noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-7533221661056816964.post-75972023131676422002010-01-07T19:34:00.000-08:002010-01-07T19:49:54.463-08:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_l8S2zVO04Vo/S0apFYlMf5I/AAAAAAAAAgM/Qhg3hRe5jVU/s1600-h/DSC00910.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5424208711177240466" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_l8S2zVO04Vo/S0apFYlMf5I/AAAAAAAAAgM/Qhg3hRe5jVU/s400/DSC00910.JPG" border="0" /></a><br /><div></div><div align="left"><div align="left"><strong><span style="font-size:130%;"></span></strong></div><div align="left"></div><div align="left"></div><div align="left"></div><div align="left"><strong><span style="font-size:130%;"></span></strong></div><div><span style="font-size:130%;"></span></div><span style="font-size:130%;"><strong></strong>''සුදූ...''</span></div><div></div><div><span style="font-size:130%;"></span></div><div><span style="font-size:130%;">''හ්ම්...''</span></div><div><span style="font-size:130%;"></span></div><div><span style="font-size:130%;">''ඔයා මට ඇත්තටම ආදරේද?....''</span></div><div><span style="font-size:130%;"></span></div><div><span style="font-size:130%;">''ඔයාට මාව විශ්වාස නැත්ද...''</span></div><div><span style="font-size:130%;"></span></div><div><span style="font-size:130%;">''නැහැ සුදූ මට ඔයාව විශ්වාසයි.මම දන්නවා ඔයා මේ පාර වෙනස් වෙන්නැහැ කියලා.''</span></div><div><span style="font-size:130%;"></span></div><div><span style="font-size:130%;">''ඔව් අයියේ මං ආයේ කවදාවත් වෙනස් වෙන්නේ නෑ...''</span></div><div><span style="font-size:130%;"></span></div><div><span style="font-size:130%;">''මම ඔයාව ගොඩක් විශ්වාස කරනවා සුදූ.....''</span></div><div><span style="font-size:130%;"></span></div><div><span style="font-size:130%;">''ඒ විශ්වාසය මම රකිනවා අයියේ.''</span></div><div><span style="font-size:130%;"></span></div><div><span style="font-size:130%;">''මම ඔයාට ගොඩාක් ආදරෙයි සුදූ මගේ ඇස්දෙක දිහා බලාගෙන කියන්න ඇත්තටම මට ආදරෙයි කියලා''</span></div><div><span style="font-size:130%;">''මමත් ඔයාට ආදරෙයි අයියේ...''</span></div><div><span style="font-size:130%;"></span></div><div><span style="font-size:130%;">''කොච්චරක්ද?...''</span></div><div><span style="font-size:130%;"></span></div><div><span style="font-size:130%;">''ගොඩාක්....''</span></div><div><span style="font-size:130%;"></span></div><div><span style="font-size:130%;">''ගොඩාක් කිව්වේ?කොච්චරක්ද?''</span></div><div><span style="font-size:130%;"></span></div><div><span style="font-size:130%;">''ගොඩාක්....ගොඩාක්....ගොඩාක්....''</span></div><div><span style="font-size:130%;"></span></div><div><span style="font-size:130%;">''මමත් එහෙමයි සුදූ.....''</span></div><div><span style="font-size:130%;"></span></div><div><span style="font-size:130%;">''ඊයේ මාත් එක්ක තරහවෙලා කෑවේත් නැහැ නේද?....''</span></div><div><span style="font-size:130%;"></span></div><div><span style="font-size:130%;">''හ්ම්.....''</span></div><div><span style="font-size:130%;"></span></div><div><span style="font-size:130%;">''හැබැයි ඔන්න මාත් එක්ක ඉන්නකොට එහෙම බැහැ...''</span></div><div><span style="font-size:130%;"></span></div><div><span style="font-size:130%;">''ඔයත් එක්ක ඉන්නකොට? ඔයා එනවද රත්තරන් මාත් එක්ක ඉන්න?..''</span></div><div><span style="font-size:130%;"></span></div><div><span style="font-size:130%;">''ඔව් අය්යේ....''</span></div><div><span style="font-size:130%;"></span></div><div><span style="font-size:130%;">''මම ඔයාව ගොඩාක් ආදරෙන් පරිස්සම් කරගන්නවා සුදූ''</span></div><div><span style="font-size:130%;"></span></div><div><span style="font-size:130%;">''මම දන්නවා අය්යේ.....''</span></div><div><span style="font-size:130%;"></span></div><div><span style="font-size:130%;">''ජීවිතේ මාර පුදුමාකාරයි නේද සුදූ...''</span></div><div><span style="font-size:130%;"></span></div><div><span style="font-size:130%;">''ඇයි?....''</span></div><div><span style="font-size:130%;"></span></div><div><span style="font-size:130%;">''මීට මාස පහකට හයකට ඉස්සෙල්ලා අපි යාලුවෝ...,මීට මාස දෙකකට ඉස්සෙල්ලා ඔයයි මායි තරහයි....ඔයා මගෙන් ඈත් උනා...මම ගොඩාක් ඇඩුවා සුදූ....''</span></div><div><span style="font-size:130%;"></span></div><div><span style="font-size:130%;">''මං හින්දා නේද?''</span></div><div><span style="font-size:130%;"></span></div><div><span style="font-size:130%;">''නැහැ සුදූ...මගේ හිතේ තිබ්බ අවංක ආදරේ නිසා...''</span></div><div><span style="font-size:130%;"></span></div><div><span style="font-size:130%;">''මම ඔයාගෙන් ආයෙත් කවදාවත් ඈත් වෙන්නැහැ අයියේ...''</span></div><div><span style="font-size:130%;">[ ඇය මගේ දකුනු අත තදින්ම අල්ලාගෙන් මට තවත් තුරුල් උනා....]</span></div><div><span style="font-size:130%;"></span></div><div><span style="font-size:130%;">''සුදූ.....''''හ්ම්.....''''අපිට හැමදාම මෙහෙම ඉන්න තියනවනම්....''</span></div><div><span style="font-size:130%;"></span></div><div><span style="font-size:130%;">''අපි මෙහෙම ඉමු අයියේ...මම ඔයාලගටම වෙලා හැමදාම මෙහෙම ඉන්නවා ගොඩක් ආදරෙන්.......''</span></div><div><span style="font-size:130%;"></span></div><div><span style="font-size:130%;">''අපිට වරදින්නැහැ සුදූ.....''</span></div><div><span style="font-size:130%;">[මම තවත් ඇයව ලංකරගත්තා....ඇගේ දෙයත් මගේ දෙයත් වලට තවත් තද උනා]</span></div><div><span style="font-size:130%;"></span></div><div><span style="font-size:130%;">''මම ඔයාට ගොඩක් ආදරෙයි රත්තරන්.......''</span></div><div><span style="font-size:130%;"></span></div><div><span style="font-size:130%;">''මමත්....''</span></div><div><span style="font-size:130%;"></span></div><div><span style="font-size:130%;">''මචෝ.....දැන් යමුද රෑ වෙලා''</span></div><div><span style="font-size:130%;">[මගේ අතිජාත මිතුරු කැල......මේ වෙලාවට තමයි මුන්ට දෙකක් අයින්න හිතෙන්නේ.......]</span></div><div><span style="font-size:130%;"></span></div><div><span style="font-size:130%;">''යමල්ලා... යමල්ලා...''</span></div><div><span style="font-size:130%;"></span></div><div><span style="font-size:130%;">''අපි යනවා රත්තරන්....''</span></div><div><span style="font-size:130%;"></span></div><div><span style="font-size:130%;">ආයේත් සුදූ දිහා බලපු මම ආදරයෙන් ඇයව ලංකරගෙන ඇගේ නළලේ උනුසුම් හාදුවක් නතරකරලා ඇගෙන් සමු ගත්තා.....</span></div><div><span style="font-size:130%;">ආදරේ මොනතරම් සුන්දරද....</span></div><div><span style="font-size:130%;">ආදරේ ජීවිතේ නිවනවා....</span></div><div><span style="font-size:130%;">එනගමන් මට සිතුනා.....</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7533221661056816964-7597202313167642200?l=jeewanamagadigee.blogspot.com' alt='' /></div>දසුන් මධුසංඛ වානගුරුhttp://www.blogger.com/profile/15344353471932244614noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-7533221661056816964.post-3268161580284953532010-01-06T20:22:00.000-08:002010-01-06T20:25:00.510-08:00<span style="font-size:130%;">''හෙලෝ'' කියලා ජීවිතේට එන මිනිස්සු ඉක්මනටම ''බායි'' කියනවා </span><br /><span style="font-size:130%;">නමුත් අවංකව හදවතින්ම හිනාවෙලා ''යන්නම්'' කියන මිනිස්සු හැමදාම ලගින්ම ඉදීවි.</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">අපිට හැමෝම ආදරේ කරන්නෙ නැහැ.අනික් අය හැමෝම අපිට ලංවෙන්නේ අපි හොදින් ඉන්න කාලෙට විතරයි.අපි හිනාවෙන කාලෙට විතරයි. අපිට අඩන්න උනාම ලගින් හිටපු හැමෝම අපෙන් ඈතට යනවා.</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">ජීවිතේට එන හැමෝම අතරින් අවංකව යන්නම් කියන අය විතරමයි අපිත් එක්ක ඉන්නෙ.අන්න ඒ නිසා එවන් සුන්දර මිනිස්සු ජීවිතේට ලංකරගන්න.ජීවිතේ සුන්දර වේවි.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7533221661056816964-326816158028495353?l=jeewanamagadigee.blogspot.com' alt='' /></div>දසුන් මධුසංඛ වානගුරුhttp://www.blogger.com/profile/15344353471932244614noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-7533221661056816964.post-60085359119131686642010-01-05T19:53:00.000-08:002010-01-05T19:59:15.897-08:00<div align="center"><a href="http://www.margonaut.com/newblog/wp-content/uploads/2009/03/love-2.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 308px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://www.margonaut.com/newblog/wp-content/uploads/2009/03/love-2.jpg" border="0" /></a> ''<span style="font-size:130%;">මම මුලින්ම එයත් එක්ක කතාකරන කොට<br />එයා මාත් එක්ක පිස්සුවෙන් වගේ කතාකලා........</span></div><div align="center"><br /><span style="font-size:130%;">පස්සෙ මම එයාට පිස්සුවෙන් වගේ ආදරේ කරන කොට<br />එයා මට එක දිගටම හුගාක් වෛරකලා.......</span></div><div align="center"><br /><span style="font-size:130%;">අන්තිමට මම එයාට වෛර කරන කොට<br />එයා මට හුගාක් ආදරේ කරන්න පටන් අරන්........</span></div><div align="center"><br /><span style="font-size:130%;">ආදරේ දැනෙන කොට.......ආදරේ දුක දැනෙන කොට......</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">අවංකව ආදරේ කරන්න හිතෙනවා ඇති.....''</span> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7533221661056816964-6008535911913168664?l=jeewanamagadigee.blogspot.com' alt='' /></div>දසුන් මධුසංඛ වානගුරුhttp://www.blogger.com/profile/15344353471932244614noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7533221661056816964.post-17834994511720428772010-01-04T19:07:00.000-08:002010-01-04T19:27:36.114-08:00<div align="center"><strong><em><span style="font-size:130%;color:#990000;">''කැකුළු හාල් වලින් ෆ්‍රයිඩ් රයිස් හදන්න බැහැ...</span></em></strong></div><div align="center"><strong><em><span style="font-size:130%;color:#990000;">බාස්මතී සම්බා වලින් කිරිබත් හදන්න බැහැ...''</span></em></strong></div><span style="font-size:130%;"></span> <br /><span style="font-size:130%;">අහම්බෙන් පොතක තිබිලා කියවපු මේ අදහස කොයි තරම්නම් ඇත්තද.</span> <br /><span style="font-size:130%;"> <br />ජීවිතේට නොගැලපෙන දේවල් වලින් ජීවිතේ ලොකු ලොකු දේවල් හදන්න බැහැ.කැකුළු හාල් වලින් ෆ්‍රයිඩ් රයිස් හදන්න ගියොත්,බාස්මතී වලින් කිරිබත් හදන්න ගියොත් වරදිනවා. <br />ඒ වගේ තමයි ජීවිතේටත් නොගැලපෙන දේවල් වලින් ජීවිතේ ගොඩනගා ගන්න ගියොත් වරදින එක වරදිනවමයි. <br /> <br />ජීවිතේට ගැලපෙන පුංචි පුංචි දේවල් වලින් ජීවිතේ ගොඩනගා ගන්න. <br />සතුටින් ඉන්න පුලුවන් වේවී</span>. <br /></span><span style="font-size:130%;">ජය ! <br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7533221661056816964-1783499451172042877?l=jeewanamagadigee.blogspot.com' alt='' /></div>දසුන් මධුසංඛ වානගුරුhttp://www.blogger.com/profile/15344353471932244614noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-7533221661056816964.post-21484663143834303202010-01-03T19:14:00.000-08:002010-01-03T19:21:19.756-08:00<span style="font-size:130%;">අම්මගේ ආදරේ පුදුමාකාරයි.ඒ නිසාම මුලින්ම මට මගේ ආදර අම්මව මතක් උනා. </span><br /><br /><span style="font-size:130%;">කොහොම හරි ඊයේ රෑ හිතුනා අම්මට කියල බත් කටක් කවාගන්න.මගේ වයසත් එක්ක තාමත් මම අම්මාලග දැවටෙන එක අනිත් අයට පුදුමයි.ඒත් මම ආස අම්මා ලගින්ම ඉන්නයි. වෙසක් පෝය දවසේ ඉදන් මස්,මාළු කන එක නැවැත්තුව හින්දා දැන් බත් කන එකත් එච්චර උවමනාවක් නැහැ.ඊයේ රෑත් කන්නැතුව ඉන්නයි හැදුවේ.කොහෙද අම්මගෙන් හොදවයෙන් දෙකක් අහගෙන අන්තිමට වාඩිවෙන්න උනා.</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">ඉස්සර මම එළවලු කනවා හරි අඩුයි[තාමත් එහෙමයි].එළවලු නොකන නිසාමයි බත් නොකා ඉන්න හැදුවේ.අම්මා බත් එකත් අරගෙන ලගට අවාහම මම බත් පිගාන දිහාවත් බැලුවේ නැහැ.[මොකද කන්න ආසම නැති දේවල් ඒකෙ තියන බව දන්න නිසා]. අන්තිමට ඉතින් අමාරුවෙන් හරි කන්න ඔනේ කියලා පටන්ගත්තා.එක කටක්,දෙකක්,තුනක්......අවුලක් නැහැ වගේ.</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">කොහොම හරි ටික ටික බත් පිගාන හිස් උනා. ඇත්තට හරිම රසයි.ඒ අම්මගෙ අතින් කාපු නිසා...මොන දේවල් උයලා තිබ්බත් අම්මා කවන කොට තියන රස...කියල වැඩක් නැහැ. ඒ අම්මගේ අත් ගුනේ නිසා වෙන්නැති....බත් එකට අම්මගේ ආදරයත් එකතු උනාම..........</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">මගේ ආදර අම්මා කොයිතරම් ආදරේකින්,සෙනෙහසකින් මට ඒ බත්කටවල් කවන්නැත්ද..........පොඩිකාලෙ ඉදන්ම තිබ්බ ආදරේ තාමත් එහෙමයි.එක දශමයකින්වත් අඩුවෙලා නැහැ. අම්මගේ ආදරේ සදාකාලිකයි කියන්නෙ ඒකයි.....</span><br /><div align="center"><br /><span style="font-size:130%;">ඉස්සර වගේම</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">අම්මගේ </span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">අතින්කවන බත්කට</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">කොයි තරම් නම් රසද?</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">මොනවා තිබ්බත්</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">රසම රසවෙන්නේ</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">අම්මගේ අත්ගුනේ </span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">නිසාවෙන්නැති.....</span> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7533221661056816964-2148466314383430320?l=jeewanamagadigee.blogspot.com' alt='' /></div>දසුන් මධුසංඛ වානගුරුhttp://www.blogger.com/profile/15344353471932244614noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-7533221661056816964.post-78963310079159188122010-01-02T23:31:00.000-08:002010-01-02T23:59:05.244-08:00<span style="font-size:130%;">''විටෙක ජීවිතය මහා පුදුමාකාරයයි මට </span><span style="font-size:130%;">සිතේ.</span><span style="font-size:130%;">සතුට,දුක,සිනහා,කදුළු,කළකිරීම,</span><span style="font-size:130%;">වේදනාව,</span><br /><span style="font-size:130%;">බලාපොරොත්තු,</span><span style="font-size:130%;">පසුතැවීම,අහිමිවීම,අසරණකම,විදවීම,පාලුව,තනිකම,ආත්මානුකම්පාව ආදී වූ සියලුම දේ එක්තැන්වන මේ ජීවන නවාතැන්පලේ අප ජීවත්කර තබන මතකයන් සෑම කල්හිම මතකයේ රැදේ.</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">ජීවිතේ සුන්දරම සිනහා ඉතිරූ කාලයන් මෙන්ම කාළකන්නිම කදුලු වැගිරූ කාලයන්හිද මතකයන් හදවතේ ගැඹුරුම තැන්හී තැමපත් වී ඇත. විටෙක කටුකවූත් විටෙක සොදුරු වූත් ජීවනගමනේ සුන්දර මෙන්ම අසුන්දර මතකයන් මතක් වෙත්දී දෙනෙත් අග තෙත්වන්නේ ඒ මතකයන් සමග අවංකවම ජීවත් වූ නිසාය.</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">ජීවන ගමනේ හමුවූ සොදුරුවූ මිනිසුන් මෙන්ම නපුරුවූ මිනිසුන්ද ජීවිතයෙන් ඈතට යන්නේ මතකයන් පමනක් ඉතිරි කරමින්ය. ජීවිතේ කලකිරුනු බොහෝ අවස්ථාවන් හීදී සොදුරු වූ මිනිසුන්ගේ හඩින් යලි මා ජීවත් කරවාලයි.එවන් වූ ජීවන ගමනේ දහසකුත් එකක් අත්දැකීම්,මතකයන්,කදුළු මෙන්ම සිනහවන්ද,සොදුරු වූද නපුරු වූද මිනිසුන්ද,සුන්දර වූද වේදනාබර වූද මතකයේ රැදි කාලපරිජේදයන්ද සදාකල් <strong>''ජීවන මග දීගේ''</strong> යන ගමනේ මතකයේ රැදේ.''</span><br /><br /><span style="font-size:130%;color:#ff0000;"><strong>''මේ ඇරඹෙන්නේ ඒ මතක ආවර්ජනයයි......''</strong></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7533221661056816964-7896331007915918812?l=jeewanamagadigee.blogspot.com' alt='' /></div>දසුන් මධුසංඛ වානගුරුhttp://www.blogger.com/profile/15344353471932244614noreply@blogger.com0